نامهای برای کودکان اوکراین، اما نه برای کودکان غزه!
ملانیا ترامپ، بانوی اول ایالات متحده، در نامهای خطاب به ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، بر لزوم حفظ معصومیت کودکان اوکراینی تأکید کرده و از او خواسته با یک «حرکت قلم» لبخند را به چهره آنان بازگرداند.
بیتردید، حمایت از کودکان جنگزده اقدامی ارزشمند است؛ اما پرسش اساسی اینجاست: چرا این دغدغه فقط برای اوکراین ابراز میشود؟
آیا کودکان غزه که ماههاست زیر بمباران، محاصره و گرسنگی نفس میکشند، شایستهی لبخند و زندگی آرام نیستند؟
چرا وقتی نهادهای بینالمللی بارها غزه را «بدترین مکان برای زیستن یک کودک» نامیدهاند، صدای بانوی اول آمریکا برای آنان بلند نمیشود؟
انتخاب موضوع اوکراین و چشمپوشی از غزه، نشان میدهد که حتی در بیان عاطفی و انسانی، سیاست بر انسانیت غلبه دارد. اگر لبخند کودکان مرزی نمیشناسد، پس چرا غزه فراموش شده است؟
زهرا قاسمی_ مدیر مسئول ماهنامه سفیر البرز_ مدیر و موسس خانه قرآن شهری فردوس