این ربات انسان‌نما با رحمی مصنوعی قادر است جنین را تا زمان تولد پرورش دهد. چین که با بحران کاهش زاد و ولد مواجه است، چنین طرحی را راهی برای جبران می‌بیند. اما واقعیت این است که هیچ فناوری نمی‌تواند جای پیوند عاطفی و زیستی مادر و کودک را پر کند. حذف این ارتباط، نه تنها تهدیدی برای مفهوم مادری، بلکه خطری برای بنیان خانواده خواهد بود.

از سوی دیگر، هزینه بالای این ربات می‌تواند شکاف تازه‌ای در جامعه ایجاد کند؛ میان کودکانی که در شرایط کنترل‌شده متولد می‌شوند و کودکانی که در رحم مادر پرورش می‌یابند. افزون بر آن، پرسش‌های اخلاقی و حقوقی بزرگی پیش روست: چه نهادی مسئول سلامت او خواهد بود؟ و آیا این فناوری سرانجام به تجاری‌سازی تولد انسان نمی‌انجامد؟

«ربات بارداری» بیش از آنکه نوید آینده‌ای روشن باشد، زنگ هشداری است برای بازاندیشی در تعریف مادری، خانواده و حتی انسانیت.

زهرا قاسمی_ مدیر مسئول ماهنامه سفیر البرز