به گزارش شهروند البرز ایشان روز پنجم جنگ دوازده‌روزه، هشتم خردادماه، در محل کار خود در بخش موشکی هوافضا بر اثر اصابت ترکش مجروح شد. هرچند به‌صورت سرپایی درمان گردید، اما با وجود جراحت، به روستا بازگشت و با همان حال، در کنار مردم در عزاداری‌های دهه اول محرم شرکت می‌کرد. متأسفانه لخته خونی که در پای ایشان ایجاد شده بود، شدت گرفت و در نهایت در روز بیست‌وچهارم خردادماه به شهادت رسید.

مردم ما قدردان این ایثار و فداکاری هستند. در همین روزها بارها به همسرم گفتم که واقعاً مردممان خوب و مقاوم‌اند. شاید برخی فکر کنند در چنین شرایطی اتحادشان سست می‌شود، اما من به چشم دیدم که منسجم‌تر و یکپارچه‌تر شدند. مردم ما می‌دانند کسی که از جوانی و خانواده‌اش می‌گذرد، هدف والایی دارد و برای تحقق آرمان‌های کشور تلاش می‌کند.

امروز من به‌عنوان همسر شهید از جوانان می‌خواهم راه او را ادامه دهند. یقین دارم که همسرم به دنبال هیچ مقام و اعتباری نبود و تنها دغدغه‌اش خدمت به مردم و رضای خدا بود. راه او باید زنده بماند.»